Centrum treningowe w Zuzenhausen wydaje się być w piątek opustoszałe. Tylko nieliczni pracownicy administracji siedzą przed monitorami swoich komputerów. Jednakże można także spotkać dwóch zawodników 1899 Hoffenheim: Boris Vukcević i Andreas Ibertsberger pracują ciężko nad swoim powrotem. achtzehn.99 w trakcie krótkiej chwili wytchnienia zadało im kilka pytań.

W Bundeslidze jest przerwa wakacyjna. Wasi koledzy rozkoszują się wolnymi dniami. Co wy zatem robicie w centrum treningowym?

Boris: Dla kontuzjowanych piłkarzy nie ma wakacji. Chcemy przecież obaj jak najszybciej grać, co nie Andi?

Andi: Jasne. Nie ma nic gorszego dla piłkarza, jak przyglądać się swoim kolegom na boisku. To stanowi wystarczającą motywację.

Mieliście przynajmniej okazję wypocząć kilka dni, czy tylko pracowaliście?

Andi: Byłem kilka dni w Freiburgu, ale robiłem tam codziennie trening siłowy i stabilizujący. Ale mimo to można było całkiem nieźle wypocząć. W najbliższych dniach będę znowu powoli przyzwyczajał się do murawy i zaliczę pierwsze treningów biegowych.

Boris: U mnie przebiegło to podobnie. Byłem tydzień w Francji, aby odpocząć psychicznie. Ale to nie nadszarpnęło mojego treningu rehabilitacyjnego.

Czy 22. czerwca, kiedy rozpoczną się przygotowania, będziecie mogli już brać udział w pełnych treningach?

Andi: Tak zakładam. Z moją kostką jest już dobrze. Mam nadzieję, że leczenie dalej będzie przebiegać tak pozytywnie. Wtedy 22. będę już gotowy.

Boris: Wprawdzie pod obciążeniem wciąż czuję lekkie bóle, ale wszystko idzie zgodnie z planem. Mój cel jest jasny: powrót 22. czerwca.

Jak wielka jest radość z oczekiwania na nowego trenera?

Boris: Jakaś tam radość jest. Ale nie tylko z nowego trenera, cieszy bardzo możliwość ponownego zobaczenia kolegów z drużyny.

Andi:...i grania znowu w piłkę.

Boris: Zgadza się. Prawie byłbym zapomniał. (śmiech)